Kon ik je altijd maar beschermen

Kon ik je altijd maar beschermen

X

Met de geboorte van je kinderen, komt ook angst om de hoek kijken. De angst om je kind(eren) te verliezen. De angst dat je kind ziek wordt, misschien wel ernstig ziek wordt. De angst dat ze zich bezeren. De angst dat ze er ineens tussenuit piepen. De angst dat ze misschien wel meegenomen worden. De angst dat ze dingen zien, die ze nog lang niet horen te zien. De angst om pesterijen, de angst om pijn. De angst om de wereld. De angst voor het onbekende.

De angst om je kind. De angst of je het wel goed doet en of jij je kind wel alles kunt geven wat ze nodig hebben.

Hoe vaak wil ik een buitenspelende Eva niet even bellen om te vragen waar ze is. Of ze thuis komt eten. Hoe vaak wil ik niet controleren of ze het wel goed gaat? Had ik maar gewoon een klein cameraatje om haar te kunnen behoeden voor wat gaat komen. Kon ik maar een chip inbrengen, zodat ik altijd kon zien waar ze was. Een horloge om haar pols binden dat piept als het eten klaar staat en mij laat zien waar ze is.

Hoe deed mijn moeder dat toch?

Mijn moeder had vier kinderen en die gingen allemaal buitenspelen, liepen allemaal naar school, gingen spelen bij vriendjes en vriendinnetjes. Ze hadden de vaste telefoon om mensen te bereiken en was je niet thuis, dan niet. We moesten om half 6 thuis zijn en werd dat later, dan mochten we ‘s avonds niet naar buiten. Het leven was voor ons simpel, maar voor mijn moeder?

Hoe deed mijn moeder het toen ik gewoon op stap ging en niet om half twee thuiskwam, maar om drie uur? Hoe deed mijn moeder dat toen ik gewoon met wat jongens de auto instapte om in Antwerpen te gaan stappen? Of wist ze dat toen niet? Ik weet in ieder geveal dat mijn moeder er altijd, zo nieuwsgierig als ze is, stond te wachten op mijn verhalen. En mij het idee gaf dat ze me vertrouwde.

Loslaten

Loslaten. Je kinderen zo opvoeden zoals mijn moeder mij opgevoed heeft. Ik heb nooit vreselijk stomme dingen gedaan en ik kan met een heel goed gevoel (nee, noem dat maar een fantastisch gevoel) op mijn jeugd terugkijken. Dat hoop ik ook dat die kleine rakkers van mij over 25 jaar doen. Dus ik geef ze het vertrouwen en stel daarbij grenzen. Grenzen die die twee, ja allebei, heel hard nodig hebben. Maar dat vertrouwen ook, allebei.

Je kunt de wereld aan. Ik help je alleen, totdat je oud genoeg bent.

beschermen-2