27 maanden: op controle bij de kinderarts

De laatste weken is Liza snel groot geworden. Het echt ‘jonge’ is er helemaal vanaf. Ze speelt mee, speelt heerlijk alleen, wilt net zo groot en stoer zijn als d’r zus, wilt het liefste als eerste de trap af zijn, is nieuwsgierig, leergierig en sociaal. Langzaam begint ze met wat Duitse woordjes en met tellen. De kleuren herkent ze grotendeels en haar woordenschat vind ik behoorlijk groot. Ze kan als de beste verstoppertje spelen, puzzelt graag, wilt alles ‘zelf proberen’  en helpt supergoed mee in huis. Haar middagslaap hebben we er zo goed als af en daardoor slaapt ze ‘s avonds gewoon om 7 uur in haar eigen bed. Nog steeds eet ze als liefste worst en koekjespasta. En als ze haar avondeten niets vindt, maken we haar blij met tomaatjes. Inmiddels moeten we nog ‘maar’ 8 tanden, langzaamaan verschijnt er dan ook eindelijk een mooi gebitje in haar mond. Kortom, ze doet het prima en ik maak me dan ook echt geen zorgen over haar ontwikkeling.

27 maanden - kinderarts

Zo stapten wij de praktijk van de kinderarts binnen! hahahaha

Naar de kinderarts

Rond de 27 maanden moeten de kinderen hier weer op controle bij de kinderarts (in plaats van een consultatiebureau, doet de kinderarts -of een huisarts- in Zwitserland alle controles en inentingen). De laatste controle was zo’n 9 maanden geleden, het was dan ook wel weer de hoogste tijd. Als eerste werd ze gewogen en gemeten. Voor mijn gevoel was ze altijd best groot, maar ze bleek ‘maar’ 90cm te zijn. Precies in de middenlijn. Qua gewicht was ze dan weer wat zwaarder dan ik dacht: 13,6 kg. Ook prima op de lijn. Haar lijn buigt wel af (van boven de lijntjes, naar op de middenlijn), maar dat deed die van Eva ook op deze leeftijd. Kortom, niks aan de hand.

Daarna kwam de kinderarts. Weet je nog dat ik het vreselijke man vond vorig jaar? Inmiddels vind ik hem wel oke. Hij is duidelijk en recht door zee, maar is zeker wel kundig en ik vertrouw op zijn kennis. Omdat ik van de vorige keren wel geleerd heb om me niet te bemoeien met hem, liet ik hem met Liza zijn gang gaan en vertelde Liza zo af en toe eens wat hij bedoelde.

IMG_8400

27 maanden: wat moeten kinderen dan ongeveer kunnen?

Een dopje opendraaien

Vorige keer moest ze uit een potje met rozijntjes een rozijntje halen, nu moest ze zelf het potje opendraaien en er een rozijntje uithalen.

Puzzelen

Ze kreeg een puzzel met 3 open vlakjes en die moest ze invullen met een ster, rondje en driehoek. Liza werd direct enthousiast. Als een razende roeland ging ze 20 seconden tekeer en eindigde met een trots gezicht naar de kinderarts en zei: ‘zo!’.

Blokjes stapelen

Met 18 maanden moest ze 3 blokjes op elkaar stapelen (dat werden er zes). Nu keek hij hoever ze kwam. Ze stapelde alle 9 blokjes netjes op elkaar. Daarna pakte de arts een poppetje en ‘klom’ op de toren. Dat liet Liza zich geen twee keer zeggen en zocht ook een poppetje en deed hem na.

Een auto van blokjes maken

Daarna maakte de arts een auto van de blokjes. Ze deed hem weer na en samen reden ze met hun zelfgemaakte auto’s over de tafel. Best grappig om te zien.

Rollenspel

Op tafel zette de arts twee kleine stoeltjes en een tafel. De poppetjes legde hij erbij en een doosje met koffiekopjes en een schenkkannetje. Mijn poppenmeisje wist meteen wat er van haar verwacht werd en ging koffie inschenken, praatte tegen de poppetjes, zette ze goed neer en deed met de arts een leuk rollenspel.

Herkennen en benoemen van plaatjes

Daarna haalde hij wat kaartjes met voorwerpen tevoorschijn en moest Liza benoemen wat erop stond. Liza zei het natuurlijk allemaal in het Nederlands, maar krokodil, vis en bloemen klinken redelijk hetzelfde. Kikker en vlinder heb ik dan nog even vertaald voor hem. Ook een 3d plaatje kreeg ze voor haar neus. Dat hoefde ze dan nog niet te zien, maar ook daar zag ze de vorm van een ster.

Als laatste voerde hij de lichamelijke controles uit. Dat was ook allemaal prima. Liza wilde alleen dat het schaap er ook bij betrokken werd. Zo kreeg ook het schaapje dat we uit de wachtkamer mee hadden genomen, alle controles. Daardoor vond Liza het gelukkig niet zo’n ramp om d’r mond open te doen en dat er in haar oor werd gekeken. Ik vond het wel fijn dat hij daar wel in meeging.

De volgende controle is pas bij 4,5

Pas over ruim 2 jaar moeten we weer terugkomen. Dat is wel erg lang vind ik, maar aan de andere kant als iets goed gaat, gaat het goed. Wanneer Liza naar een Waldspielgruppe gaat, dan moet ik 2 maanden van te voren nog de teken-inentingen halen. Maar anders zien we hem hopelijk pas over 2 jaar. Ik zeg prima. We hebben het weer gehad!

IMG_8389

Marlieke is moeder van Eva en Liza. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

One Comment

Laat hier je reactie achter

%d bloggers liken dit: