Loslaten. De eeuwige struggles van een moeder

loslaten van je kind

Wanneer laat je je kleuter alleen naar de speeltuin lopen? Wanneer kan je kind naar een vriendje fietsen? Wanneer zit je er niet meer als een havik bovenop en wanneer geef je je kind vertrouwen om te gaan. Om een rondje extra te fietsen of zelf brieven op de bus te doen.

Jij als moeder geeft je kind dat vertrouwen

Als jij de basis hebt gelegd, dan kan je je kind het vertrouwen geven om steeds een beetje meer zelfstandig te doen. Uiteindelijk worden ze er ook beter van als je ze dat vertrouwen geeft. Maar dat vertrouwen moeten ze verdienen en niet afdingen zoals Eva vorig jaar een paar keer probeerde. Dan fietste ze zelf naar de speeltuin  (‘Maar ben toch over het zebrapad gegaan?’) en stak ze de weg over waar ze weet dat ze dat niet mag.

Inmiddels kan ik Eva steeds meer het vertouwen geven dat ze het wel kan. Want inmiddels weet ik ook wel dat ze niet meer in 7 sloten tegelijk springt. Dat ze het ook wel kan en dat ik ook wel dingen van haar kan verlangen. Ze gaat nu al een jaar alleen naar school. Ze weet zich te gedragen (hoop ik) in het verkeer, ze weet de  weg via verschillende wegen naar huis. Ze durft hulp te vragen.

Dus waar ik verlang dat ze me helpt met de was, het opruimen. Kan ik ook aan haar vragen of ze een brood bij de winkel kan halen. Nu is dat laatste even heel erg fijn; ze is binnen 10 minuten thuis waar ik er met haar en Liza samen zowat 20 minuten over doe en als ik alleen zou gaan maar 3 minuten :)Maar ook in het zwembad kan ik haar het vertrouwen geven dat ze zich verantwoordelijk opstelt als ik met Liza in het babybadje zit (behalve als het druk is, dan mag ze niet alleen zonder bandjes in het water). Tot nu toe doet ze het prima met dat wat ze zelf mag en het vertrouwen dat ik haar geef.

Ons twee

Ik vertrouw haar

Ik kijk aan waar ze mee komt en beslis dan hoe ik erop reageer. Zet ik haar ergens af, mag ze alleen? Kan ik dit van haar verlangen of is dit teveel? Is het iets wat ze eigenlijk al zou moeten kunnen of iets wat juist ik graag wil dat ze kan. Loslaten is moeilijk en het liefste geef ik haar een gps armband mee, want ik ben stiekem zo bang dat ik haar teveel loslaat en het dan misgaat…

Volgens mij zijn dit de eeuwige struggles van een moeder 😉

Marlieke is moeder van Eva en Liza. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

3 Comments

Laat hier je reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: