Emotieloze doos dat ik ben

Prince is niet meer

Mijn timeline stroomt vol met geschokte reacties op het overlijden van Prince. Men heeft het over jeugdidool, muzikale held, icoon, beste artiest ever en zo gaat nog even door. Ze zijn geschokt, verdrietig, in de rouw. Zal ik later ook zo reageren als een van mijn jeugdidolen overlijdt? Ik ben helemaal geen Prince type, dus verder dan een weetje waar ik van onder de indruk ben, is het niet.

Wat als een van mijn jeugdhelden overlijdt?

Het zet me wel aan het denken. Wat als Robbie Williams dood gaat? Brad Pitt? Leonardo di Caprio? Vergeet ik nog iemand? Allemaal idolen, helden, verliefdheden uit mijn jeugd. Ben ik dan ook in shock? Ben ik dan verdrietig? Ik gok van niet. 

Natuurlijk volg ik het nieuws hierover wel, net als dat ik op het puntje van mijn stoel zat met de overlijdens van Princes Diana, Michael Jackson en Whitney Houston. Ik hoop maar dat Prince wel een ‘normale’ dood is gestorven in plaats van een nare. Maar emotioneel over zijn dood, dat ben ik niet. Ik kan me er ook zo weinig bij voorstellen. Men leeft nou eenmaal niet voor altijd. 

Emotieloze doos dat ik ook ben

woordkunsten
Helemaal emotieloos ben ik dan weer niet, want deze tekst van Woordkunsten vind ik dan wel weer heel mooi.
Filed under Actualiteit
[prisna-google-website-translator]
%d bloggers liken dit: