Dan heb ik die voor je gevonden! Eva is natuurlijk redelijk fotogeniek, maar met haar nieuwe bril zou ik haar zo willen inschrijven bij een of ander bureau. Eva en een bril, hoor ik je denken? Jep! Sinds deze week prijkt er op haar neusje een stoere paarse bril en mag ze wat mij betreft brillenmodel worden!

Mijn kleuter aan de bril

Bij controle door het consultatiebureau in Nederland werd ons al gezegd dat ze niet zoveel zag, maar met de emigratie in het vooruitzicht hebben we daar weinig mee gedaan. Toen de kinderarts het met 4,5 ook constateerde, dacht ik; we moeten maar eens gaan.

Er ging uiteindelijk nog eens 1,5 jaar overheen voordat ik voet zette in de praktijk van de oogarts. Eva zag wat mij betreft voldoende voor toen en ze was nog niet zover dat ze überhaupt een bril wilde, maar bovenal was ik het probleem. Ik durfde het nog niet aan om op zo’n onbekend terrein voor mij naar een Duitstalige oogarts te gaan.
Al met al gingen we eigenlijk eerst naar de opticien en hij bevestigde dat ze naar de oogarts moest. Ook verzekeringstechnisch is dat beter, dan wordt de bril namelijk gewoon (deels) betaald. Bij de opticien mocht ze al wel kijken wat ze leuk vond qua bril en wat mooi bij d’r zou passen. Ze vond haar bril diezelfde middag en na het bezoek aan de oogarts was ze nog steeds verliefd op dezelfde bril. Bij de oogarts was ze afgelopen maandag. Daar kreeg ze druppels in d’r ogen en stelde hij daarna haar sterkte vast. We bestelden de bril bij de opticien en een dag later haalden we deze op. Wat een feest! Wat was ze blij ermee en trots! Vooral trots. Dat smoeltje straalde een en al geluk uit. Zo lief.

De keerzijde

Ik heb haar uiteraard voorbereid op kinderen die haar kunnen uitlachen. Dat wist ze en helaas gebeurde het ook. Gistermiddag had ik een heel verdrietig meisje op de bank zitten. Want ze hadden haar uitgelachen. Keisneu en mijn hart brak ook. Ze was zo trots en toen zo gekrenkt. Ik legde haar uit dat kinderen nou eenmaal lachen om nieuwe dingen en vroeg haar hoe ze zou reageren als vriendin A ineens met knalrode haren op school zou verschijnen en vriendin B gewoon naakt naar school zou gaan? En wat als er een klein klasgenootje ineens de volgende dag een enorme reus zou zijn? Ze begreep wel dat zij dan ook hard moest lachen. Het was zo gelukkig snel gedaan met het sippe gezichtje! En toen werd het tijd voor foto’s!

Tijd voor Foto’s!

Ook voor mij is haar bril wat wennen, maar ze houdt hem op en haar gezicht is zo lief met de bril. Ik wilde haar graag mooi op de foto zetten met bril, zodat ze weer wat extra zelfvertrouwen zou krijgen. Daarom deed ik d’r haar mooi, voor zover dat gaat met van dat statische winterhaar, en kreeg ze nieuwe en onwijs mooie speldjes van de Enchanting collectie van Zenner in! Overigens was het voor mij wel heel erg wennen met fotograferen, ik ben die spiegeling helemaal niet gewend natuurlijk, maar volgens mij is het wel gelukt 🙂

Uiteraard wilde Liza ook met Eva op de foto, maar samen werd toch wat moeilijker. Dan lachte de een lief en deed de ander stom of andersom. Je kent het vast. Binnenkort maar een nieuwe poging!