Op avontuur met de meiden naar Brandnertal

Wij wonen natuurlijk aan de grens met Oostenrijk en maken daarom evenveel uitstapjes naar Oostenrijkse plekjes als naar Zwitserse. Zo ook vorige week. Met in ons hoofd dat dit mooie herfstweer weleens snel voorbij zou kunnen zijn, bedachten we dat we eens flink gingen wandelen in Brandnertal. Dat flink wandelen deden we, maar dit keer toch een minder enthousiast verhaal dan dat je van me gewend bent. Ben ik verwend geworden of zijn hier duidelijk steken laten vallen?

Tierwelten Brandnertal

Normaal zijn we tevreden over de routes en de gondel. Deze keer echter wat minder. De informatie aan de balie beneden was minimaal, chaotisch en absoluut niet duidelijk. Thuis hadden we vooraf een andere route bedacht, maar toen de vrouw over de Tierwelten begon, vonden we dat ook leuk voor de kinderen. De duurdere Natursprung-route kunnen we altijd op een andere dag doen. De vrouw was dus al niet zo aardig en gelukkig had ik wat cash-geld bij me, want het pinautomaat deed het ook niet. De duurdere route, waarbij je twee liften omhoog moest, hadden we niet eens kunnen doen (!!) en dan te bedenken dat ik normaal of geen cash bij me heb, of minimaal voor een ijsje of iets dergelijks. Dat begin lieten we maar snel achter ons en we genoten van de rit omhoog. Het blijft bijzonder en nu vooral met de herfstkleuren.

We kozen ervoor om met de gondel 1 halte omhoog te gaan en hiervandaan de route Tierwelten Brandertal te volgen. Een route die in 2017 is geopend. De route gaat in ongeveer 4 kilometer naar een andere berg Palüdbahn Bergstation, waar je met de gondel ook weer naar beneden kunt.

Eva heel charmant met haar ‘verderkijker’ en Liza onze berggeit

Waar is de route?

Normaal is de bewegwijzering duidelijk en staat er precies aangegeven waar je naar toe moet. In dit geval moesten we het een klein beetje zelf uitzoeken. We vonden op de berg wel direct een blote-voeten-pad en bedachten dat we dan het pad van Tierwelten vanzelf wel tegen zouden komen. Dat was ook zo, maar het blote-voeten-pad was iets sneller voorbij dan dat we gedacht hadden. We hadden gewoon een heel deel gemist! Wederom doordat het slecht aangegeven stond. Gemiste kans!

De meisjes konden gelukkig wel lachen!

Om een uur of 1 zagen we een grillplek en daar besloten we lekker onze worstjes op te warmen. De plek was fijn, fris bergwater & voldoende hout en aanmaakhout op voorraad. Daarna vonden we dan bij de boerderij / restaurant (dat alleen op bepaalde dagen open is) de route van Tierenwelt.

Lekker grillen en relaxen

Over de ontdekkingen niks meer dan goeds. Want deze waren modern, interactief en leerzaam. Maar de route is in 1,5 uur absoluut niet te doen. In ieder geval niet als je alle ‘posten’ wilt meemaken en je te maken hebt met jonge kinderen die niet altijd door willen lopen.

Daarbij vond ik een groot deel ook niet heel fijn lopen, het was veel bergop (je kunt beter vanaf Palüdbahn lopen) en een deel was best gevaarlijk. Bergweggetjes zijn we echt wel gewend, maar als er een diepte van wel 1000 meter naast je is zonder afscheiding – dat was me een beetje te gevaarlijk.

Hallo afgrond!

Niet denderend enthousiast

Al met al, niet denderend enthousiast over deze route. Al kan hij met betere informatie en een veiligere weg, toch echt een leuke middag plezier brengen. Want nogmaals de dingen die je kon doen, waren echt superleuk! Wij hadden – zelfs met een klagende Eva – ook een leuke middag en liepen zowaar met de meiden bijna 8 kilometer. De auto stond natuurlijk bij de ene gondelbaan en wij kwamen bij de andere gondelbaan naar beneden. Daarbij zijn de gondels niet zo lang open, tussen 16:00 en 17:00 gaan de laatste gondels al naar beneden. Houd daar ook rekening mee!

Weet jij een leuke route in de regio Vorarlberg die we met de kinderen kunnen doen, dan houden we ons aanbevolen!

Filed under Eropuit
%d bloggers liken dit: