Ons huis staat te koop! Binnenkijker: Labrijnstraat Pernis
5956
post-template-default,single,single-post,postid-5956,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-11.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Ons huis staat te koop: even binnenkrijgen! | inmiddels verkocht |

Ons huis staat te koop: even binnenkrijgen! | inmiddels verkocht |

Hallo nieuwsgierige aagjes! Hoe leuk was het vorige week om te zien dat jullie even op een doodgewone zondag mijn blog over ons huis in Pernis massaal bekeken, zo massaal dat het mijn best bekeken blog tot nu toe is. Cool! Als dit nou ook nog wat oplevert, dan zet ik niet voor niks mijn blog in om mijn huis te verkopen. Eerlijk is eerlijk, ik hoop natuurlijk dat mijn verhalen over wonen in Pernis en ons huis, mensen over de streep haalt!

Vandaag vertel ik jullie graag meer over ons huis en zien jullie hoe het eruit zag toen we er nog woonden.

Ons huis hebben we met veel liefde 9 jaar geleden gekocht en we hebben er met veel plezier gewoond. Wij zochten destijds naar normale woning met een enorme tuin. Die vonden we in de Labrijnstraat! Het huis hebben we voorzien van vloerverwarming en met de jaren deels van dubbele beglazing.

De tuin ging van een wildernis naar een fijne plek om vanaf de eerste zonnestraal tot de laatste mooie dag van het jaar in te leven, te wonen en voor de kinderen te beleven. De hele dag heb je er de zon. Wij vonden het heerlijk om aan de rand van de vijver, waar overigens schildpadden in zaten, de dag te beginnen met een kop koffie. Om vervolgens de dag te eindigen met een barbecue aan een grote tafel met vrienden.

Binnen waren we vooral blij met de vloerverwarming die we er zelf in hebben gelegd, de fijne haard en het feit dat we geen overlast hadden van verkeer in de straat en andere geluiden. De kamers boven zijn groot genoeg, waardoor onze dochters zonder moeite in één kamer sliepen. Een extra voordeel van het huis is het feit dat er geen achterburen zijn.

We hadden grootse plannen met het huis, want aan de Labrijnstraat is gelukkig veel mogelijk. Denk aan een andere keuken, misschien wel uitbreiding van de keuken met een serre. Boven een kamer extra en de badkamer vervangen. Ons lot besloot echter anders en bracht ons gezin naar Zwitserland. Met alle liefde geven wij dit fijne huis, waar mooie en gezellige herinneringen liggen, door aan nieuwe bewoners. Ken jij die mensen?

Omdat ons nieuwe leven (en het nieuwe werk) in Zwitserland niet kon wachten, moesten we redelijk snel ons huis verlaten. Foto’s van een leeg en ongezellig huis (zoals ze op Funda staan) zeggen zo weinig over de fijne plek dat het voor ons is geweest en voor een ander kan zijn. Daarom wil ik jullie foto’s laten zien van toen het nog ‘ons thuis’ was.  

klein

 

5 Reactie's

Laat hier je reactie achter

%d bloggers liken dit: