Ik mis, ik mis… jou?

Zondag vertelde ik al dat ik qua tv-programma’s niet veel mis, maar toch genoeg om niet met jullie mee te kunnen praten. Ik vertelde ook dat ik veel mis uit Nederland. Vandaag maar even een opsomming. Want emigreren is leuk en we hebben het enorm getroffen, maar het feit blijft dat:

  • ik niet even zomaar de auto pak en naar mijn ouders toe kan rijden
  • of naar mijn zussen die me soms ook nodig hebben (en ik hen)
  • ik rij ook niet even zo naar mijn vriendinnen
  • en naar de binnenspeeltuin of buitenspeeltuin is ook verleden tijd (in ieder geval, daar waar ik met jou kan afspreken)
  • een kop koffie om de hoek
  • of een kop thee na het fietsen zit er ook niet in
  • ik ben ook niet zomaar bij een begrafenis aanwezig, dat wordt deze dagen akelig en me veel te snel duidelijk
  • ik mis veel van het gewone leven in Nederland, joehoe wat doe jij?
  • whatsapp en FaceTime zijn wel dichtbij, maar tijd blijft een dingetje…

Tot zover de emotionele dingen. Zie je, ik kan wel een beetje sentimenteel doen. Ik doe het alleen niet vaak. Maar we hebben ook nog de praktische zaken. Sommige dingen zijn in eerste instantie veel beter in Nederland hoor! Want wist je dat:

  • we voor Boerenkool helemaal naar Duitsland moeten rijden? Hoe irritant!
  • je hier geen UNOX rookworst hebt (en wat is Eva’s lievelingseten?)
  • ze van hagelslag ook nog nooit gehoord hebben (bijna op!!)
  • en mijn minty marroco – thee van Pickwick – heeft hier de schappen nog niet gehaald
  • evenals (daar zijn ze weer) de chocoladeletters, pepernoten en taaitaai-poppen
  • ik een moord doe voor een pak stroopwafels
  • en mijn darmen doen een moord voor gewoon bruin of volkoren brood…Of is dat TMI?
  • krentenbollen, ontbijtkoek, kroketten of frikandellen hebben ze hier ook al niet
  • ze hier geen geschilde aardappels hebben en ik dus na 10 jaar zelf moet gaan schillen (hoezo verwend)
  • je hier 2000 tv-zenders hebt, waardoor ik niet meer kan kiezen (als ik het al kan verstaan)
  • alle deuren hier naar binnen open gaan en dat dus heel onhandig is bij onze wc

Dus wie zich geroepen voelt om een pakketje te sturen, je weet nu waar we hier dringend behoefte aan hebben! En voor m’n familie en vriend(inn)en, bij deze een dikke knuffel van mij!

Fijne dag vandaag!!!

Marlieke is moeder van Eva en Liza. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

26 Comments

Laat hier je reactie achter