Het geheim van de chef!

Het geheim van de chef!

Hoe maak je de lekkerste saté marinade, zonder al te veel producten moeten te kopen? En wat is het geheim van die lekkere kerriesaus? Vandaag laat ik je zien hoe je onderstaand menu, lekkere varkenshaassaté met meloensalade en heerijke kerriesaus voor bij het brood, maakt inclusief mijn kleine geheimpjes!

satemarinade, kerriesaus, meloensalade

Saté marinade

Natuurlijk is het fijn als je altijd alle tijd hebt om de lekkerste marinades vers te maken. Maar soms, heel soms is het ook handig als je snel snel een marinade kunt maken, waar je ook nog even je eigen draai aan kunt geven. Hoe dan? Met gembersap!

Koop een zakje saté marinade. Bijvoorbeeld van Inproba of van Conimex. De verpakking zegt dat je 3 lepels olie, 1 lepel Ketjap Manis en 1 lepel water moet gebruiken. Mijn geheim? Vervang die lepel water door een lepel gembersap en klaar is je marinade. Makkelijk he 🙂 Vergeet je de kip of varkenshaas niet?

Kerriesaus

De kerriesaus is ook altijd zo’n fijne treffer bij ons thuis. Mijn kerriesaus is niet zo moeilijk om ook te maken. Er zijn een paar varianten. Maar dat maakt het ook leuk en juist makkelijker, ook als je niet alles in huis hebt. Wat heb je nodig? Mayonaise, yoghurt of creme fraîche (gelijke verhouding met mayonaise), een lepel kerriepoeder, een kleine lepe paprikapoeder, eventueel knoflook of knoflookpoeder, peper, (verse) peterselie en bieslook en het geheim? Een scheut gembersap!

Salade van meloen met geitenkaas

Voor deze salade snijd  je een mooie galiameloen in partjes en ook de geitenkaas (ong. 150 tot 200 gram). Als je alles met elkaar gemend hebt, dan hoef je er alleen maar een scheutje olijfolie in te gieten en peper eroverheen te strooien.

Ons Zwitserleven | Wat deden wij afgelopen twee weken

Ons Zwitserleven | Wat deden wij afgelopen twee weken

Vorige week heb je het weekoverzicht gemist, omdat wij lekker een weekendje weg waren. Het lijkt eigenlijk al weer langer geleden, maar wat hebben we genoten. De afgelopen dagen stonden weer vooral in het teken van Liza. Haar gips mocht eraf, maar ze vindt het eng om te lopen en doet dat dus niet. Ze probeert gelukkig dapper er het beste van te maken en dan doen wij uiteraard dapper mee.

Er staan heel wat foto’s op je te wachten!

Precies twee weken geleden werden we wakker geschreeuwd, want Eva’s eerste tand was eruit!

Mijn zaterdag bestond verder uit het fotograferen van twee vormsels! Wat een toffe opdracht

Op zondagochtend lag er een cadeautje onder haar kussen. De tandenfee, inclusief tandendoosje van Playmobil

Zondagmiddag gingen we naar vrienden. Liza moest met haar beentje in het midden zitten zo konden we al goed oefenen voor de rit naar Nederland.

We hebben zelfs nog even gesjoeld!

En op de terugweg reden we binnendoor met een fantastisch uitzicht op de bodensee

’s Avonds moest ik aan de bak, foto’s bewerken!

Maandag was een iPad dagje. Ik moest opruimen!

en ’s middags was de was aan de beurt… En ja ik heb zelfs nog een wasmand!

Liza gaat ondertussen steeds meer met haar beentje doen.

Woensdag heeft Floris vrij en gaat richting quad dealer, daar krijgt hij deze petten voor de meiden.

Hoewel we donderdagochtend vroeg vertrekken, ga ik toch nog wandelen met de groep.

Als je een kwartier loopt, zie je dit uitzicht. Zoiets gaat nooit vervelen!

Het was vroeg donderdag, maar met zo’n zonsopkomst is dat geen straf

Floris besloot een toeristische route te rijden…

Eenmaal op Landgoed ’t Loo werd oma natuurlijk meteen ingepikt!

Liepen we een rondje

Sprong Eva al wat op het springkussen

Speelden we een spelletje ganzenbord

En ging ik met Eva alvast een zwembad verkennen, met mijn nieuwe badpak, aten we boerenkool en liepen we naar de kinderboerderij

Uiteraard sloten we de dag af met een mooie zonsondergang

En een verhaaltje van oma

De dag van de bruiloft! Het was een fantastische dag, waarbij ik de beste foto’s uiteraard overlaat aan het bruidspaar!

Maar omdat ik de hele huisstijl van de bruiloft heb gemaakt, vond ik het echt supergaaf om te zien hoe het allemaal bij elkaar kwam op deze mooie dag

Een van de allerleukste dingen, buiten natuurlijk dat Kim eindelijk ging trouwen en haar sprookjesbruiloft had – waar ik alleen maar van kan dromen – zag ik mijn lieve vriendinnetjes weer. Zo, zo zo fijn!

Na een avond dansen, had 80% van de vrouwen de schoenen uit! Een foto waard!

Zaterdag, na een korte nacht, ging ik met mama en Liza op pad. We aten een tompouche, shopten bij de primark en struinden over de markt

Na het schminken, gingen we naar de Bollo show

Op de bruiloft gaven we deze armband met de tekst ‘say yes to new adventures’ aan de bruid en aan onszelf

ZONDAG MOEDERDAG! Deze kaart van debonteraaf.nl ging uiteraard naar mijn moeder!

Dit was mijn buit, het armbandje dat Eva maakte had ik al om

Bij moederdag hoort hartjesbeschuit. Klaargemaakt door Eva

Met mijn liefste mama

Wat trouwens onwijs tof was, was dat de hele familie ook naar ’t Loo was gekomen. Kon ik weer even bijkletsen met zussen en broer!

Liza maak het zichzelf steeds makkelijker met het gips

De jongens en Eva namen haar zelfs mee op pad

En op maandag moesten we weer terug. Uiteraard kregen de meiden een Bollo knuffel.

Hoewel de reis goed ging, had Liza het toch wel moeilijk.

Dinsdagmiddag moesten we naar de kinderarts.

De kinderarts besloot dat het gips eraf mocht!

Gipsvrij, maar ze loopt er niet op… Gelukkig is ze gewend om ‘zonder been’ te bewegen

Streetart

Liza mocht niet sporten met haar been, gelukkig mocht ze wel poedelen in het zwembad. Wat was ik blij dat met het warme weer het gips weg was.

’s Avonds beginnen we met de oefeningen voor haar been en voet

Donderdag rijdt ze wel op de loopauto en dan beweegt ze haar been en voet gelukkig goed. Het lopen doet ze gewoon niet of alleen op haar tenen

Eva heeft ’s middags les is in het bos. Ze wilde zich zelf insmeren en deze indiaan was het resultaat

Niet dat het heeft geholpen, ze kwam met een bruine toet thuis!

’s Avonds heeft ze zwemles en zo wilde ze de straat op…

En nog even spelen!

Op vrijdag oefenen we weer met lopen… Het gaat steeds een beetje beter

Het is een stormachtige middag, maar gelukkig was ik voorbereid! Deze XXL kleurplaat van Lidl was een schot in de roos!


Zo dat was het weer!!! Je bent weer helemaal op de hoogte!

Stilte voor de storm? Ja!

Stilte voor de storm? Ja!

Sorry! De afgelopen dagen en eigenlijk weken is het heel wat stiller op Lovethat dan dat je gewend bent van me. Moet ik me verantwoorden? Nee, eigenlijk niet. Maar het is natuurlijk wel onwijs tof om te vertellen waarom het wat stiller was. Dat heeft alles te maken met Marlieke.com waar ik heel druk mee was.

Deze stempel maakte Karakterprints.nl voor me vorig jaar!

De afgelopen weken heeft mijn bedrijf een grote vlucht genomen en mocht ik voor veel bedrijven nieuwe logo’s ontwerpen, ben ik bezig geweest met flyers en had ik een hele hoop grotere fotoshoots in Zwitserland. Kortom, ik was een druk bezet vrouw. Geen tijd voor afleiding ’s avonds, geen tijd om Lovethat te vullen met blogs en zelfs geen tijd om te netwerken. Inmiddels heb ik veel grote opdrachten kunnen afronden en heb ik ook weer tijd voor Lovethat! Heel leuk, heb zoveel ideeën voor blogs en de vorm waarin ik ze ga gieten en de stapel met te reviewen producten is dankzij mijn korte vakantie in Nederland vorige week, enorm!

De komende tijd geef ik jullie dus weer met veel liefde een kijkje in mijn leven, de spullen waar ik van houd en zal ik ook wat meer de actualiteit opzoeken. Alles natuurlijk onder het motto van Lovethat; een positief magazine met een pittig randje. We gaan het randje weer wat meer opzoeken!

Heb jij wat te delen? Wil je ook eens in de spotlight staan met je blog of je bedrijf? Neem gewoon contact met me op en dan kunnen we altijd zien wat we voor elkaar kunnen betekenen!

 

Bijzonder | Ik mocht het Vormsel in de kerk fotograferen

Bijzonder | Ik mocht het Vormsel in de kerk fotograferen

Als fotograaf kom je heel dicht bij de mensen. Je bent vaak getuige van bijzondere momenten en emoties. Ik vind het heel speciaal als mensen mij vragen om deze emotionele en bijzondere gelegenheden te fotograferen. Zo ook afgelopen weekend.

Afgelopen weekend was ik twee keer getuige bij het Vormsel van de Katholieke kerk. Ik ben niet gelovig, maar vind het geloof en rituelen die daarbij horen wel machtig interessant. Op vakantie loop ik steevast een kerk binnen om hem te bekijken, ik geloof dan wel niet, maar sta wel open voor iedere religie. Deze instelling bracht me gelukkig bij de Katholieke Kerk en zij vroegen me aantal maanden geleden of ik, voor Marlieke.com, het Vormsel wilde fotograferen.

Een paar weken geleden mocht ik al een beetje wennen aan de kerk en haar gebruiken met het fotograferen van de Eerste Communie. Het Vormsel is wel echt anders dan de eerste communie. Ten eerste zijn de kinderen, bijna geen kinderen meer. Hier in Zwitserland werd het Vormsel gegeven aan 15/16 jarigen. Stoere jongens en hippe meiden die het afgelopen jaar wekelijks bij elkaar zijn gekomen om met het geloof bezig te zijn. Dat vind ik als atheïst al heel bijzonder. Daarbij wordt het Vormsel gegeven door een Bisschop, wat ook voor de medewerkers van de kerk heel bijzonder is schijnbaar. Helaas was de Bisschop verhindert afgelopen weekend, maar de Generalvikar (Vicaris) nam het over.

Bijzonder om dichtbij te mogen zijn

De dienst duurde bij beide Vormsels (sorry als ik alles verkeerd benoem, het is niet mijn bedoeling, maar ik ben niet zo thuis in de termen!) goed twee uur. In die twee uur was het mijn taak om de dienst zo goed mogelijk op beeld vast te leggen zonder de mensen te storen. Met bepaalde dingen vond ik het heel lastig. Ik geloof niet, ik bid niet, ik weet niet wat te privé is en wat ‘not done’ is. Wanneer iedereen ging staan om te bidden, dan wilde ik het liefste zitten, maar dat vond ik ook weer zo asociaal. Op het moment dat de Generalvikar het Vormsel gaf. De handoplegging en de zalving toen moest ik er voor de foto wel heel dicht op staan. Dat voelde soms heel dichtbij, misschien ook wel te dichtbij. Soms was het ook echt heel bijzonder. Want je bent zo dichtbij dat je de emotie kan voelen en een aantal waren echt geëmotioneerd over deze belangrijke stap in hun geloof. Ik krijg er weer kippenvel van!

Het meest lastige van de hele dag was dat eigenlijk allebei de kerken heel donker waren, het was grauw en grijs buiten en het licht van de zon miste ik. Ik vind het gebruik van een flitser in de kerk niet kunnen, maar daarom moest ik wel concessies doen. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om te fotograferen met een hoge ISO waarde. Dat zie je terug in de foto’s in de vorm van meer ruis, al vind ik het gelukkig heel erg meevallen.

Ik kan uiteraard de foto’s van het Vormsel (nog) niet laten zien,  maar met deze foto’s heb je toch een idee. Dan ga ik nu weer verder met het uitzoeken van de ruim 1200 foto’s!

Onderstaande foto’s werden gemaakt in de Katholieke Kerk in Altstätten SG

Firmung Katholische Kirche Altstätten

Firmung Katholische Kirche Altstätten

Ons Zwitserleven | Aftellen!

Ons Zwitserleven | Aftellen!

Hoi! Deze week tellen we een beetje af naar volgende week. De meiden weten bijna precies hoeveel nachtjes slapen het nog is voordat we naar Landgoed ’t Loo vertrekken. Op vrijdag hebben we een bruiloft, maar op zaterdag en zondag (moederdag) genieten we lekker van de vakantie. We leggen overigens geen bezoekjes af. Met Kerst hebben we zoveel kilometers gemaakt in Nederland dat we nu vinden dat we 2 dagen rust verdiend hebben. Dus we gaan genieten, zwemmen, de natuur verkennen en relaxen! Vind je het jammer dat ik je niet kom bezoeken? Sorry, maar voor deze dagen hebben we gekozen om eens van ons gezin te genieten! In Zwitserland ben je van harte welkom om ons te komen bezoeken!

Zondagochtend ging al vroeg de wekker. Floris ging met Eva op quadtour!

Toen ik eenmaal mijn tas had gevonden (in de doos van de frituurpan) konden Liza en ik ook pad.

Wij gingen naar Knie’s Kinderzoo en hadden daar een superleuke dag

Liza werd tot haar grote vreugde geschminkt!

Scheetje

Eenmaal thuis konden we weer op pad. Eva hield het niet meer vol op de quad. Ze viel in slaap. Dus reed ik weer 1,5 uur heen en terug

Maandagochtend werden we voor controle bij de kinderarts verwacht

We kwamen thuis met ander gips! Rood en daarmee mag e als we op vakantie zijn in principe ook in het water. Ik haal voor de zekerheid nog zo’n afsluitbare zak.

Deze week staat ook in het teken van een tand die er bijna uitgaat!

Dinsdag nadat iedereen naar school is geweest,ik de hele dag in de auto heb gezeten, rijden we naar de winkel. Alleen boodschappen doen met Liza is niet handig. Ze past niet in een karretje met dat been. Dus Eva duwde de buggy en ik deed de boodschappen.

We zouden woensdag bezoek krijgen en dus werd er gepoetst

En nog meer gepoetst!

Maar het bezoek belde af en omdat het tegen de verwachting in toch droog was, gingen we lekker naar buiten

Daarna haalden Eva op en was Liza weer het stralende middelpunt!

’s Middags was het tijd voor prosecco! De kinderen vermaakten zich wel

Dit weekend ben ik gevraagd om foto’s te maken van het Vormsel hier. Woensdagavond ging ik even in de kerk kijken!

Donderdag had Liza weer een nieuwe manier gevonden om zich voort te bewegen!

Ik zocht de zooi op het balkon uit

Liza vermaakte zich intussen met een verkeerd gedrukt fotoboek

Ze heeft zo graag een bril op!

Liza mocht bij een vriendinnetje spelen en ik ging een rondje hardlopen. Nou ja… hard ging ik niet!

Thuis lag er een pakketje met cadeautjes in de brievenbus! Thanks

Ik had ’s middags tijd voor een boek!

Aan het eind van de middag wilde ik even de eendjes gaan voeren met de meiden. Mochten die beesten niet gevoerd worden!!!!

Eva was keichagrijnig. Gezellig hoor…

Ik heb haar maar in haar sop laten gaar koken en daarna was ze weer gezellig

Hier zaten wij en dit was ons uitzicht!

Ons Zwitserleven | en toen brak Liza haar been

Ons Zwitserleven | en toen brak Liza haar been

Je kon er afgelopen dinsdag al iets over lezen; Liza brak op zondag haar been. Waar ik vooraf echt dacht dat dat een drama zo zijn, blijkt het uiteindelijk niet zo’n ramp te zijn. Liza is een hele lieve en goede patiënt! Je hoort haar niet klagen, je hoort haar niet huilen, niet zeuren. Ze blijft lief en positief. Echt je zou haar de hele wereld willen geven! Verder hadden we deze week visite van mijn neef en zijn vrouw en hun twee kinderen. Al was ik niet echt de leukste gastvrouw omdat ik nogal als een havik op Liza zat…

De week zat wel vol leuke en trotste momenten en daar laat ik jullie lekker van meegenieten!!!

Voordat ons bezoek er op zaterdag was brouwde ik eerst nog twee potjes bärlauchpesto.

Als eerste een Timehop foto! Drie jaar op een rijtje <3


We gingen ooievaars kijken en daar zette ik de dames ook nog even op de foto!


Zondag begon met een liedje voor jarige opa. Hieppliep Hoela!

Het was witte zondag en communietijd! Ik werd gevraagd om deze heuglijke gebeurtenis te fotograferen

Zondagmiddag gingen we naar Schaffhausen! We hadden een heerlijke dag op het water en bij de watervallen.


Hier kregen we een lading water over ons heen

Ons twee

Lekker biertje! En de dop heb ik bewaard 🙂

En toen was het voorbij en waren we op weg naar het ziekenhuis. Gelukkig was de autostoel goed voor haar beentje en kon ze lachen!

Na twee uur wachten, heel veel zieke baby’s die voorrang kregen – vonden wij niet erg- kon ze dan door de röntgen. Een spiraalbreuk.

Om 22 uur zaten we dan weer thuis op de bank. Even bijkomen!

Na een goede nacht, was ik benieuwd naar de ochtend. Wat deed ze het goed! Ze groot van de televisie, van de chocomel en de medicijnen waren geen probleem

Uitgeteld lag ze ’s middags op de bank 2,5 uur te slapen. De ochtend was ook gevuld met wennen aan de nieuwe situatie voor ons allebei. We hadden flink veel aanwaaiers die van Liza’s beentje gehoord hadden, het bezoek dat er natuurlijk was en ons ook heel goed hielp, veel dingen die ik moest regelen al dan niet in mijn hoofd en ga zo maar door. Niet lang nadat ik deze foto had genomen, viel ik zelf in slaap.

Ik zat er een beetje doorheen, want wanneer moest ik nou boodschappen doen? Floris kwam gelukkig vroeg thuis en nam Liza van me over. Ik besloot een uurtje te relaxen bij de kapper. Ik en mijn haar hadden het nodig.

Wat denk je? De held wilde gewoon ook aan tafel pannenkoeken eten!

De kapper had mijn haar ook nog even gestyled

Op dinsdag ging het al een stuk beter! Liza vermaakte zich met de jongens met een ballon

Ons bezoek was de hort op en wij gingen de kinderwagen uitproberen. Wel weer wennen hoor, maar het was prima voor haar beentje

Ik had nog stempels voor haar gekocht

En ook ’s avonds was Liza het stralende middelpunt

Op woensdagmiddag ging ons bezoek weer weg en had Liza de grootste lol met de ballon

Op donderdag mocht Eva zelfs Liza’s medicijnen geven. We bouwen nu langzaam af maar ik wil ook niet dat ze pijn heeft.

We spelen verstoppertje…

Omdat poepen wat moeilijk is, fungeren mijn benen als wc bril. Dat werkt! Ben ik blij dat ze nog een luier heeft

Uiteindelijk doe ik haar nog even onder de douche. Veel gesputter, maar het lukte! Zie de kat!

Vrijdag worden we in een witte wereld wakker. Echt. Ik wil de zomer!!!!!

Ook op vrijdag wordt er geverfd, gestempeld gestickerd en tv gekeken

We spelen uren een opduikspelletje… Zie het filmpje op Instagram

en spelen met de Bunchems

Kortom, deze week stond nogal in het teken van Liza. Hoewel ze zichzelf echt enorm goed kan vermaken, heeft ze wel bij alles je hulp nodig. Best vermoeiend omdat ze zo zelfstandig is. Als ze honger heeft, neemt ze een appel. Als ze vieze handen heeft, gaat ze zelf naar de badkamer om haar handen te wassen. De vaatwasser ruim ik bijna nooit alleen uit omdat ik een hulpje heb en koken moet ik ook alleen doen, wat een gemis 😉 Maar als ik zie hoe flexibel ze nu al is met haar been en hoe weinig pijn ze heeft, dan komen we de komende 3en halve week ook nog wel door!

In hoeverre kan je je kind beschermen tegen schunnige plaatjes?

In hoeverre kan je je kind beschermen tegen schunnige plaatjes?


Deze foto zorgde afgelopen week voor veel opschudding bij mij. Want waar deze foto voor mij staat voor aanstelleritis en aandacht vragen, dacht mijn oudste van zes dat deze meneer over de mevrouw aan het plassen was.

Het zette me wel aan het denken. Waar deze blog in eerste instantie ging over hoe mijn kind in aanraking kon komen met zo’n foto en mijn schrik over de bewoordingen hierover, wil ik eigenlijk dat het gaat over hoe deze bewuste foto in de media verschijnt – weliswaar vaker negatief dan positief – en wat het doet met kleuters, maar wat dacht je van pubers!

Ik bescherm mijn kinderen tegen het journaal, tegen beelden van oorlog, tegen expliciete beelden in muziekclips. Ik bescherm mijn kinderen tegen van alles, maar ik kan ze niet beschermen tegen de buitenwereld. Dat ze iets zien of horen wat (nog) niet voor hun oren bestemd is.

Ik vind het te vroeg om met seksuele voorlichting bezig te zijn. Ik vind haar nog niet rijp genoeg hiervoor. Maar wat dan? Als ze in aanraking komt met dit soort beelden of andere beelden. Het is natuurlijk wel vet interessant! Hoe zorg je ervoor dat het zelfbeeld overeind blijft? Ik vind het maar lastig.

Het zijn vragen die me nog wel even bezighouden…

 

Wat doe jij om je kinderen te beschermen tegen de boze buitenwereld?

Liza heeft haar been gebroken, wie heeft tips?

Liza heeft haar been gebroken, wie heeft tips?

Zondag veranderde ons dagje uit in een klein drama. Liza kwam verkeerd uit een glijbaan en brak daarbij haar onderbeen. Ik had gelijk door dat het niet goed zat en we gingen dan ook zo snel mogelijk richting het kinderziekenhuis om het na te laten kijken. Daar bleek, na twee uur wachten, dat haar onderbeen een spiraalbreuk heeft. Om haar knie te ontlasten is ervoor gekozen om haar hele been, dus vanaf boven, in het gips te zetten. Het arme kind heeft de pech dat ze nu vier weken niet mag lopen erop, niet in bad kan en niet mag zwemmen. Net nu we een vakantie met express groot zwembad voor de meiden hebben geregeld in deze periode. 

Maar, we hebben ermee te dealen! Liza is dapper en vrolijk. Wanneer ze pijn heeft, bijt ze op haar vinger en gaat ze er eventjes doorheen totdat de pijn weer voorbij is. Zo stoer! Ze baalt wel dat ze niet veel kan, al ziet ze de voordelen ook wel (iPad!). Ik ben daarentegen als de dood dat er iemand tegen dat beentje aanknalt. Maar tot nu toe ben ik degene die tegen het beentje aan is gekomen en heeft ze me het ook niet kwalijk genomen 😉 

Tips gevraagd

Ik ben trots op hoe ze het doet. Heel trots, maar kan nog wel wat praktische tips gebruiken! 

Wie heeft er goede tips bij een gebroken been. Hoe kan je makkelijk voortbewegen, wat zijn goede spelletjes, wat zijn de handige trucjes en ga zo maar door! Ik wil ze weten zodat we deze vier weken gemakkelijk doorrollen! 

Ons Zwitserleven | Tweede week van de vakantie met SNEEUW!

Ons Zwitserleven | Tweede week van de vakantie met SNEEUW!

Ik vond deze vakantie niet zo tof als ik eerlijk ben. Het weer zat niet echt mee. Ik was niet helemaal fit en Eva was echt een drama omdat ik niks goed kon doen. Ik schreef er een blog over en die heb ik uiteindelijk niet gepubliceerd. Maar het heeft wel zijn weerslag gehad dop deze vakantie. Gelukkig hadden we ook leuke momenten, heel veel leuke momenten. Want het sneeuwde en we gingen naar een traditioneel voorjaarsfeest. We speelden heel vaak ganzenbord, we wandelden een stuk en ik genoot van haar en haar lieve zus. Want ze zijn lief, heel leuk, fantastisch en… soms een drama.

Oh dat knappe koppie. Wie kan dat weerstaan!

We gingen zaterdag op jacht naar frikadellen!

Zondag was het nog even wachten op de paashaas

Ganzenborden!

Maandag moest ik nog een keer de eieren verstoppen. En nog een keer…

Maandagmiddag gingen we naar het Eierlesefest. Hier zie je meer foto’s

 

Natuurlijk eindigde het feest met een suikerspin en een ijsje


Dinsdag was het zo’n rotweer dat ik blij was dat we werden uitgenodigd bij een vriendin. Tussen de buien door gingen we nog even wandelen

Laat Liza maar poseren 🙂

Kleine hompjes bij elkaar.


En zo werden we op woensdag wakker! SNEEUW

En om half negen waren de meiden al in de sneeuw aan het spelen!

Niet voor lang hoor, want het was KOUD

’s Middags gingen we naar de Baggersee. Op de weg er naartoe kwamen we door een kleine sneeuwstorm en een enorme hagelbui. Bij de Baggersee was het stralend weer!

Bizar hoe het weer ineens kan omslaan.

’s avonds zorgde Eva voor het toetje!

Al was het ochtend om heel snel te vergeten, donderdagmiddag hadden we een leuke middag. We gingen naar het uitkijktoren!


 

Donderdagavond had ik een vergadering van de cultuurvereniging. Daar kreeg ik de gedrukte exemplaren van mijn ontwerpen te zien en ze zijn fantastisch!

Verder poetste ik op vrijdag…

& gingen we naar de speeltuin

Om de week af te sluiten aten we een broodje hamburger. Liza at hem alleen zonder hamburger! haha

Eierlesefest- het gevecht om het voorjaar

Eierlesefest- het gevecht om het voorjaar

Gisteren, op Tweede Paasdag gingen wij naar het traditionele Eierlesefest. Een feest dat het ontwaken van de lente symboliseert en waar de typische oude germaanse gebruiken in ere worden gehouden. Zo kwam het dus dat we in een optocht waarin verschillende verenigingen zich presenteerden, ook de paashaas zich liet zien en bijzondere natuurlijke verschijnselen zoals bomen, droogte en winter meededen. Hierna was er het echte feest, maar eerst zal ik proberen meer te vertellen over de traditie van het Eierlesefest

Eierlesefest

Het Eierlesefest is een oeroude Germaans gebruik. Het symboliseert het ontwaken van de natuur en de overwinning op de koude winter. Het ei als symbool van vruchtbaarheid, is de focus van de gebeurtenis en er is dan ook een eierestafette en het eieren werpen. Daarbij gaat de overgang van winter naar lente niet zonder slag of stoot. De groenen (lente) en de droogte (winter) strijden om de overwinning!

Optocht

Als eerste was er een optocht. Niet echt heel anders van opzet dan de carnavalsoptocht. Er was iets minder snoep – maar nog steeds veel paaseieren. De optocht duurde wat korter en in plaats van Guggenmusik was er een fanfare, maar ook voor deze optocht moest je 5 frank per persoon voor betalen. Het blijft bijzonder!

Deze diashow vereist JavaScript.

Frühlingsfest

Daarna gingen we naar het feest bij het sportcomplex. Omdat het de afgelopen tijd voornamelijk geregend heeft, was er besloten om het feest niet op het drassige weiland te houden, maar op een verharde ondergrond. Zoals je in Zwitserland gewend bent, geen feest zonder worst en bier. Bij het sportveld stond de fanfare al muziek te spelen en niet veel later ging het feest van start. Nou ja, feest… het programma. De mannen die muziek maken met koeienbellen, kwamen als eerste het terrein op. Daarna werden de eiergooiers voorgesteld, de groepen liepen nog een rondje en daarna was het tijd voor het eerste deel van de eierentraditie: een estafette. Na de estafette en nog wat verplichte dingen, was het dan tijd voor het gooien van de eieren, dat was wel gaaf! En als laatste was er dan het gevecht om het voorjaar. Uiteraard wonnen de Groenen, de lente… maar of dat er dan ook echt voor zorgt dat het voorjaar komt? Vooralsnog voorspellen ze voor deze week sneeuw!

Deze diashow vereist JavaScript.

Het gevecht om de lente! Luister vooral ook naar de koeienbellen die de spanning lekker opbouwen!

Free WordPress Themes, Free Android Games